ปกติพัทยามาราธอนเป็นงานช้างที่ใครต่อใครในวงการวิ่งกระตือรือร้นอยากจะมาร่วม แต่ปีนี้ดูจะแปลกๆ ออกไป ผู้คนเริ่มลังเลหลังจากที่มีการเปลี่ยนแปลงเส้นทางวิ่ง โดยให้การแข่งมาธอนวิ่งวนรอบพัทยากลางสี่รอบ รอบละประมาณสิบกิโลเมตร ซึ่งเป็นวิธีจัดเส้นทางวิ่งมาราธอนที่ผมไม่เคยเห็นที่ไหนทำมาก่อน ขณะที่ในระยะฮาล์ฟก็วิ่งเกือบจะเป็นเส้นทางเดียวกัน และวิ่งวนสองรอบ นัยว่าจะเป็นการให้ผู้คนมารวมตัวชมและเชียร์กันเป็นกระจุกเดียว ส่วนเส้นทางของมินิแม้จะไม่ต้องวิ่งวนเหมือนอีกสองกลุ่ม แต่เส้นทางก็ไม่ได้มีส่วนไหนที่ได้เลียบทะเลสวยๆ เลย ทำให้รู้สึกเหมือนไม่ใช่พัทยาเท่าไหร่นัก อย่งไรก็แล้วแต่ เมื่อมองเปรียบเทียบรายการอื่นๆ ของเดือนกรกฎาคม ท้ายที่สุดผมก็ยังต้องเลือกมาวิ่งที่นี่อยู่ดี

จุดเริ่มต้นของรายการนี้อยู่หน้าศาลาว่าการเมืองพัทยา การใช้พื้นที่ของถนนสามช่องจราจรเป็นจุดปล่อยตัวทำให้เสียเวลามากพอสมควรกว่าที่จะได้เริ่มออกวิ่งจริงๆ ผมพลาดที่ไม่ได้เข้ามาจับจองพื้นที่กลางๆ ไว้ก่อนจึงพบตัวเองอยู่ในกลุ่มท้ายและเสียเวลาไปเกือบๆ สองนาทีกว่าจะได้เริ่มวิ่งจริงๆ เส้นทางมุ่งหน้าสู่ชายหาดแต่กลับเลี้ยวขวาไปยังนาเกลือ สองข้างทางมีคนกลางคืนที่เป็นนักท่องเที่ยวและทำงานในอาชีพต่างๆ ยืนรอดูและส่งเสียงเชียร์กันอย่างประปราย

ผมเริ่มเร่งฝีเท้าแซงขึ้นมา กะว่าพออยู่ในกลุ่มกลางๆ แล้วก็ผ่อนแรงลงเล็กน้อย เส้นทางผ่านชุมชนบ้านไม้เก่าๆ ที่เป็นเหมือนเกสต์เฮาส์และที่เที่ยวราคาประหยัด ก่อนที่จะเข้าสู่ช่วงปลายถนนพัทยา-นาเกลือ ที่ที่ผมเพิ่งเห็นทะเลเป็นครั้งแรกในเส้นทาง แต่ก็เป็นแค่ทะเลชายเลนโล่งๆ มีสะพานพาเราข้ามลำน้ำสายน้อย ก่อนที่จะโค้งขวาหักศอกเข้าสู่สุขุมวิท

การตัดสินใจผ่อนฝีเท้าตั้งแต่ยังวิ่งได้ไม่กี่กิโลเมตรน่าจะเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด ดูเหมือนจะเป็นการตั้งจังหวะให้กับการวิ่งในระยะที่เหลือทั้งหมด เมื่อเข้าสู่ช่วงถนนสุขุมวิทมุ่งหน้าทิศเหนือก่อนกลับตัว ผมก็รู้สึกว่าวันนี้ขาดแรงฮึดที่จะเร่งฝีเท้า พอกลับตัวมุ่งหน้าลงใต้ผมก็ปล่อยให้ตัวเองวิ่งแบบสบายๆ แบบไม่มีสติ พร้อมกับมองหาจุดหมายตาที่สะพานใหญ่ใกล้ทางแยกเข้าพัทยาเหนือ ระยะทางคงไม่ใช่น้อยๆ จากจุดกลับตัวแต่ผมกลับจำอะไรระหว่างทางแทบไม่ได้เลย รู้สึกเพียงแต่ว่าสนามเมืองพัทยานี่ก็เป็นเนินสูงต่ำสลับกันไม่น้อยไปกว่าภุเก็ตเท่าไหร่นัก กลับมาเริ่มคิดโน่นคิดนี่อีกครั้งที่แยกเข้าศาลาว่าการซึ่งเป็นจุดที่เหลืออีกแค่กิโลกว่าๆ ก็จะถึงเส้นชัย

บนถนนพัทยาเหนือผมพยายามเร่งความเร็วตัวเองขึ้นอีก แต่โดยธรรมชาติแล้วผมก็ไม่ใช่นักวิ่งประเภทที่ที่จะเร่งได้มากมายนักในสองสามกิโลเมตรสุดท้าย ช่วงสามสี่ร้อยเมตรก่อนถึงเส้นชัยกลับถูกนักวิ่งกลุ่มใหญ่ๆ แซงเสียด้วยซ้ำ ผมวิ่งลอยๆ เข้าเส้นชัยไปแบบไม่ค่อยพอใจตัวเองนัก รู้สึกได้ว่าพยายามกับการวิ่งรายการนี้น้อยเหลือเกิน

วันที่ 18 ก.ค. 2553

รายการ: พัทยามาราธอน

ระยะทาง: 10.55 กม.

เวลา  57:26 นาที